Znaki taktyczne stosowane w pododdziałach WOPL

Streszczenie

(Przed wejściem Polski w struktury NATO)

1. Ogólne zasady kreślenia znaków taktycznych.

Taktyczne znaki umowne stosowane są do nanoszenia informacji na mapę o wojskach własnych i przeciwnika. Znaki taktyczne dzielą się na punktowe, liniowe i konturowe. W dalszej części omówione zostaną znaki taktyczne stosowane w pododdziałach WOPL, przed wejściem Polski w struktury NATO.

Zestaw kolorów stosowanych do rysowania sytuacji umownymi znakami taktycznymi:

czerwony – wojska własne, ogólnowojskowe, lotnictwo, marynarka wojenna i urządzenia tyłowe;
czarny – rodzaje wojsk (artyleria, WOPL, inżynieryjne, przeciwchemiczne, radiotechniczne, łączności) oraz opisywanie wojsk własnych i napisów;
brązowy – drogi marszu, teren skażony środkami biologicznymi;
żółty – teren skażony środkami trującymi i promieniotwórczymi;
niebieski – do oznaczania położenia i działania oraz opisywania wojsk przeciwnika.

Skróty nazw pododdziałów i oddziałów pisano małymi literami, np. 37 dr, bt, plm itp. Skróty nazw związków taktycznych i operacyjnych pisano dużymi literami, np. 26 BR OP, 2 KOP itp. Dużymi literami pisano także skróty złożone z początkowych liter wyrazów, np. RSWP, SD, STZ itp.

Napisy i opisy na mapach wykonywano pismem technicznym, prostym lub pochyłym. Napisy podstawą skierowane były równolegle do dolnej ramki mapy. Wysokości liter (do szczebla taktycznego) wynosiła:

3 mm – dla plutonu;
4 mm – dla kompanii;
5 mm – dla batalionu;
6 mm dla pułku;
8 mm dla brygady;
10 mm dla dywizji.

2. Znaki taktyczne punktowe.

Punktowe znaki taktyczne stosuje się do oznaczania pojedynczych środków ogniowych, sprzętu i obiektów, których nie można przedstawić w skali mapy. Może to być wyrzutnia rakiet, czołg, stacja naprowadzania rakiet itp. Środek geometryczny punktowych znaków taktycznych wyznacza rzeczywiste położenie obiektów w terenie. Znaki punktowe odwzorowujące stanowiska ogniowe, środki ogniowe i pojazdy wrysowywano zgodnie z kierunkiem ich rzeczywistego działania, natomiast stanowiska obserwacyjne i stanowiska dowodzenia w orientacji pionowej.

Znaki taktyczne przeciwlotniczych zestawów rakietowych:

01 – przenośny przeciwlotniczy zestaw rakietowy (Strzała–2M);
02 – wyrzutnia startowa przeciwlotniczego zestawu rakietowego (PZR) bliskiego zasięgu (KUB, S–125 Newa);
03 – wyrzutnia startowa PZR średniego zasięgu (KRUG, S–75M Wołchow);
04 – wyrzutnia startowa PZR dalekiego zasięgu (S–200WE Wega);
05 – ugrupowanie bojowe dywizjonu (baterii) rakiet przeciwlotniczych bliskiego zasięgu (KUB, S–125 Newa);
06 – ugrupowanie bojowe dywizjonu (baterii) rakiet przeciwlotniczych średniego zasięgu (KRUG, S–75M Wołchow);
07 – ugrupowanie bojowe pułku (dywizjonu) rakiet przeciwlotniczych dalekiego zasięgu (S–200WE Wega);
08 – stanowisko zapasowe dywizjonu (baterii) rakiet przeciwlotniczych;
09 – zasadzka przeciwlotnicza;
10 – drużyna rakiet przenośnego PZR bliskiego zasięgu (Strzała–2M, IGŁA);
11 – pluton rakiet przenośnego PZR bliskiego zasięgu (Strzała–2M, IGŁA);
12 – pluton rakiet przeciwlotniczych bliskiego zasięgu (OSA);
13 – ugrupowanie bojowe baterii rakiet przeciwlotniczych bliskiego zasięgu (OSA);
14 – planowane do zajęcia stanowisko przez baterię rakiet przeciwlotniczych bliskiego zasięgu (OSA);
15 – przeciwlotniczy rakietowy wóz bojowy (OSA);
16 – samobieżna wyrzutnia rakiet przeciwlotniczych bliskiego zasięgu (KUB);
17 – samobieżna wyrzutnia rakiet przeciwlotniczych średniego zasięgu (KRUG).

Znaki taktyczne artylerii przeciwlotniczej (pkm i armaty):

18 – przeciwlotniczy karabin maszynowy (PKM–2);
19 – armata przeciwlotnicza małego kalibru;
20 – ugrupowanie bojowe pierwszej baterii armat przeciwlotniczych – znak ogólny;
21 – ugrupowanie bojowe drugiej baterii armat przeciwlotniczych – znak ogólny;
22 – pluton armat przeciwlotniczych małego kalibru;
23 – samobieżna armata przeciwlotnicza (ZSU–23–4);
24 – armata przeciwlotnicza (“Hibneryt”).

Znaki taktyczne SD, pojazdów specjalistycznych i środków radiolokacyjnych:

25 – posterunek obserwacji przestrzeni powietrznej (POPP);
26 – punkt dowódczo–obserwacyjny plutonu (PDO);
27 – punkt dowódczo–obserwacyjny baterii (PDO);
28 – punkt dowódczo–obserwacyjny dywizjonu (PDO);
29 – stanowisko dowodzenia pułkiem rakiet przeciwlotniczych;
30 – stanowisko dowodzenia brygadą rakiet przeciwlotniczych;
31 – samochód;
32 – samochód transportowo–załadowczy (STZ);
33 – kabina odbioru współrzędnych (KOW);
34 – wóz dowodzenia (RPD);
35 – wóz dowodzenia (WD–43);
36 – ugrupowanie baterii technicznej;
37 – samobieżna stacja wykrywania i naprowadzania (SSWN);
38 – radiolokacyjna stacja wstępnego poszukiwania – RSWP (NUR–21);
39 – RSWP (P–40);
40 – RSWP (P–18);
41 – stacja naprowadzania rakiet (SNR);
42 – zestaw radiolokacyjno-przelicznikowy (ZRP).

Znaki taktyczne lotnictwa:

43 – lotnisko;
44 – lądowisko dla śmigłowców;
45 – samolot myśliwsko–bombowy;
46 – samolot myśliwski;
47 – samolot myśliwsko–bombowy NBJ;
48 – samolot bombowy;
49 – samolot rozpoznawczy;
50 – bezpilotowy samolot rozpoznawczy;
51 – śmigłowiec rozpoznawczy;
52 – śmigłowiec przeciwpancerny;
53 – samolot transportowy;
54 – śmigłowiec transportowy;
55 – samolot walki radioelektronicznej;
56 – śmigłowiec walki radioelektronicznej.

Inne znaki taktyczne:

57 – transporter opancerzony (TO);
58 – bojowy wóz piechoty (BWP);
59 – czołg średni;
60 – bateryjne gniazdo rannych;
61 – bateryjny punkt amunicyjny;
62 – bateryjny punkt żywienia.

3. Znaki taktyczne liniowe.

Znaki taktyczne liniowe stosuje się do oznaczania rubieży i kolumn. Znaki muszą zachowywać swoje wielkości naturalne (rysowane w skali mapy) i rzeczywiste położenie w terenie.

63 – kolumna marszowa artylerii;
64 – kolumna marszowa baterii przeciwlotniczej;
65 – kolumna marszowa plutonu samobieżnych armat przeciwlotniczych;
66 – bateria przeciwlotnicza w kolumnie marszowej batalionu piechoty;
67 – kolumna marszowa wojsk rakietowych;
68 – drużyna rakiet przeciwlotniczych w kolumnie marszowej kompanii piechoty;
69 – kolumna marszowa baterii rakiet przeciwlotniczych małego zasięgu;
70 – kolumna marszowa baterii rakiet przeciwlotniczych bliskiego zasięgu;
71 – kolumna marszowa związku taktycznego (oddziału) zmechanizowanego;
72 – kolumna marszowa batalionu czołgów;
73 – kolumna marszowa batalionu piechoty zmotoryzowanej;
74 – kolumna marszowa kompanii piechoty zmotoryzowanej;
75 – kolumna marszowa plutonu piechoty zmotoryzowanej;
76 – strefa dyżurowania lotnictwa myśliwskiego.

Długość kolumny marszowej pododdziału przeciwlotniczego:

Liczba pojazdów w kolumnie	Odległość między pojazdami [m]	Pododdział
	25	30
5	100	120
10	225	270
15	350	420
20	475	570
25	600	720
30	725	870

Export to Sheets

4. Umowne znaki konturowe.

Umowne znaki konturowe to takie, które dadzą się przedstawić w skali mapy, np. rejony: ześrodkowania, obrony, stanowiska startowe rakiet itp.

Ugrupowanie bojowe pułku rakiet przeciwlotniczych.

Bibliografia:

Stefan Kokociński – “Podstawowe terminy, znaki i skróty taktyczne stosowane w pododdziałach WOPL” – WSO WOP Koszalin – 1993 rok.