Historia 83. dywizjonu dowodzenia Obrony Powietrznej
W ramach reorganizacji 9. Dywizji Artylerii Przeciwlotniczej OPK, w celu zapewnienia ciągłości funkcjonowania stanowiska dowodzenia oraz łączności z dywizjonami wchodzącymi w skład dywizji, 1 lutego 1962 roku sformowany został przy sztabie 9. DA OPK dywizjon dowodzenia.
Pierwszym dowódcą dywizjonu został ppłk Zbigniew Maguza.
Struktura organizacyjna dywizjonu dowodzenia z 1962 roku obejmowała:
- grupa obsługi SD;
- kompania łączności;
- kompania saperów;
- pluton chemiczny;
- pluton wartowniczy;
- drużyna gospodarcza.
W 1980 roku na uzbrojenie dywizjonu wprowadzono przenośne przeciwlotnicze zestawy rakietowe (PPZR) Strzała-2M (SA-7B Grail), co skutkowało powstaniem plutonu OPL w strukturze dywizjonu.
Jako pierwszy w Wojskach Obrony Powietrznej Kraju, dywizjon wykonał strzelania poligonowe z PPZR 10 września 1980 roku na poligonie w Ustce. Plutonem PPZR dowodził st. chor. Stanisław Fabisiak, uzyskując ocenę bardzo dobrą.
W styczniu 1989 roku sformowano, jako samodzielną Jednostkę Wojskową 1560 na prawach oddziału gospodarczego, 83. dywizjon dowodzenia.
Struktura organizacyjna dywizjonu dowodzenia z 1989 roku obejmowała:
- dowództwo i sztab dywizjonu;
- grupa obsługi SD;
- kompania zabezpieczenia;
- kompania remontowa;
- kompania łączności;
- bateria przeciwlotnicza.
Od stycznia 2001 roku dywizjon, jako oddział gospodarczy, miał na swoim zaopatrzeniu dowództwo 3. WBR OP, 7. dr OP w Książenicach, 60. dr OP w Olszewnicy i 62. dr OP w Borzęcinie. W skład dywizjonu wchodziły: bateria dowodzenia, bateria przeciwlotnicza, kompania zabezpieczenia i kompania remontowa.
Ugrupowanie bojowe 3. WBR OP w rejonie Warszawy – rok 2010. Dywizjon dowodzenia, jako oddział gospodarczy, zabezpieczał działalność sztabu 3. WBR OP i 7., 60. i 61. dr OP.
Zgodnie z decyzją ministra obrony narodowej nr Z-37/Org./P1 z 27 maja 2010 r. w sprawie zmian organizacyjnych w Siłach Powietrznych, 31 grudnia 2011 r. 83. dd OP został przeformowany w 38. dywizjon zabezpieczenia OP, podlegający dowódcy 3. WBR OP.
Dowódcy dywizjonu:
- ppłk Zbigniew Maguza (od 1962 do 1975);
- ppłk Jerzy Merecz (od 1975 do 1978);
- ppłk Stanisław Czyż (od 1978 do 1981);
- kpt. Witold Skrzypczak (od 1981 do 1982);
- ppłk Ireneusz Olbromski (od 1982 do 1989);
- ppłk Jan Wolski (od 1989 do 1998);
- ppłk Kazimierz Kraska (od 1998 do 2000);
- ppłk Roman Reks (od 2000 do 2001);
- ppłk Krzysztof Koper (od 2001 do 2005);
- ppłk Mirosław Wiktorowski (od 2005 do 2011).
Dokumenty i fotografie
Obiekty 83. dywizjonu dowodzenia OP w obiektywie Przemysława Boguszewskiego, specjalisty ds. budownictwa wojskowego, varsavianisty. Zajmuje się historią i architekturą Warszawy i Mazowsza w XIX-XX wieku, historią fortyfikacji i zespołów koszarowych, a także dziejami armii rosyjskiej w XIX i I połowie XX wieku. Jest autorem licznych opracowań i publikacji, poświęconych głównie historii budownictwa wojskowego:
Koszary przy ul. 11 Listopada 17/19 w Warszawie, gdzie do lat 90. XX w. znajdowało się Dowództwo 9. DA OPK oraz 83. dd OPK. Obiekty przy ul. 11 Listopada 17/19 do 1939 r. użytkowane były przez 36. Pułk Piechoty Legii Akademickiej.
Budynek sztabowy przy ul. 11 Listopada 17/19 w Warszawie, gdzie do lat 90. XX w. znajdowało się Dowództwo 9. DA OPK oraz 83. dd OPK.
Budynek magazynowy przy ul. 11 Listopada 17/19 w Warszawie, gdzie do lat 90. XX w. znajdowało się Dowództwo 9. DA OPK oraz 83. dd OPK.