Eksport przeciwlotniczych zestawów rakietowychw byłym ZSRR

Ten dokument szczegółowo opisuje historię eksportu radzieckich przeciwlotniczych zestawów rakietowych (PZR) oraz ich dostaw do Polski. Przedstawia również proces utylizacji wycofanych rakiet.


1. Historia eksportu PZR SA-75/SA-75M/SA-75MK Dwina (SA-2A/B/F)

Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich (ZSRR) rozpoczął eksport przeciwlotniczego uzbrojenia rakietowego w 1958 roku, dostarczając cztery zestawy PZR SA-75 Dwina do Chin, zaledwie rok po ich przyjęciu na uzbrojenie w ZSRR (1957 rok). W 1959 roku po dwa zestawy PZR trafiły do Albanii, Bułgarii, Czechosłowacji, NRD, Polski, Rumunii i Węgier – państw byłego Układu Warszawskiego (UW).

Największy eksport PZR (58 zestawów) nastąpił w 1962 roku, głównie do państw UW i Indonezji. Kolejny rekordowy rok to 1967, kiedy wyeksportowano 55 PZR, z czego 44 trafiły do Wietnamu. Łącznie, w latach 1958-1977, wyprodukowano na eksport 429 PZR SA-75 Dwina i S-75 Desna, w tym 31 zestawów szkolnych. Największymi odbiorcami były: Wietnam (98 PZR), Egipt (84 PZR), Płn. Korea (39 PZR) i Kuba (30 PZR).

Poniższa tabela przedstawia szczegółowe dane dotyczące eksportu PZR SA-75/SA-75M/SA-75MK Dwina (SA-2A/B/F) oraz S-75 Desna (SA-2C):

| Rok 19..: Eksport do: | 58 | 59 | 60 | 61 | 62 | 63 | 64 | 65 | 66 | 67 | 68 | 69 | 70 | 71 | 72 | 73 | 74 | 75 | 76 | 77 | Razem | | :——————– | :– | :– | :– | :– | :– | :– | :– | :– | :– | :– | :– | :– | :– | :– | :– | :– | :– | :– | :– | :– | :—- | | SA-75/SA-75M/SA-75MK Dwina (SA-2A/B/F) | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | Albania | 1+1s | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | 2 | | Algeria | | | | | | 1s | 2 | | | | | | | | | | | | | | 3 | | Afganistan | | | | | | 1s | 1 | 2 | | | | | | | | | | | | | 4 | | Bułgaria | 1+1s | 3 | 5 | 6 | | | | | | | | | | | | | | | | | 16 | | Chiny | 3+1s | 2 | | | | | | | | | | | | | | | | | | | 6 | | Cypr* | | | | | | | 2 | | | | | | | | | | | | | | 2 | | Czechosłowacja | 1+1s | 3 | 4 | 8 | 1s | | | | | | | | | | | | | | | | 18 | | Egipt | | | | | 18+2s | 9 | 2 | 8 | 10 | 3 | | | | | | | | | | | 52 | | Indie | | | | 1+1s | 6 | 5 | 6 | 1 | 2 | | | | | | | | | | | | 22 | | Indonezja | | | | 7+2s | | | | | | | | | | | | | | | | | 9 | | Irak* | | | | | | 1 | | | | | | | | | | | | | | | 1 | | Jemen | | | | | | | | | | | | | | | | | 4 | 4 | | | 8 | | Jugosławia | | | | 1+1s | 2 | 1 | 1 | | | | | | | | | | | | | | 6 | | Kuba | | | | | 24+6s | | | | | | | | | | | | | | | | 30 | | NRD | 1+1s | 3 | 8 | 8 | 1s | | | | | | | | | | | | | | | | 22 | | Płn. Korea | | | | 2 | | | 8 | 4 | | | 11 | 8 | | 6 | | | | | | | 39 | | Polska | 1+1s | 3 | 4 | 9+1s | | | | | | | | | | | | | | | | | 19 | | Rumunia | 1+1s | | 3 | 6 | | | | | | | | | | | | | | | | | 11 | | Somali | | | | | | | | | | | 3 | | | | | | 4 | | | | 7 | | Sudan | | | | | | | | | | 1s | | | | 3 | | | | | | | 4 | | Syria | | | | | | | | | 24+1s | | | | | | | | | | | | 25 | | Węgry | 1+1s | 3 | 4 | 6 | | | | | | | | | | | | | | | | | 15 | | Wietnam | | | | | | 16+1s | 18+1s | 42+2s | 42 | | 1 | 2 | | | | | | | | | 98 | | S-75 Desna (SA-2C) | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | Egipt | | | | | | | | | | 20 | 12 | | | | | | | | | | 32 | | Razem | 4 | 16 | 15 | 28 | 58 | 36 | 74 | 64 | 4 | 55 | 14 | 10 | 3 | 13 | 3 | 12 | 12 | 0 | 0 | 4 | 429 |

* sprzedane do Egiptu w 1968 r. ** w tym 31 szkolnych zestawów rakietowych (w tabeli oznaczono literą s).


2. Historia eksportu PZR S-75M Wołchow (SA-2E)

1961 roku do uzbrojenia PWO ZSRR weszła zmodernizowana wersja PZR SA-75 Dwina, nazwana S-75M Wołchow. Od 1964 roku stała się ona nowym hitem eksportowym ZSRR.

1964 roku pierwsze partie S-75M Wołchow trafiły do państw UW, w sumie 22 PZR, z czego 10 do Polski, a pozostałe do Czechosłowacji (3 PZR), NRD (4 PZR) i Rumunii (4 PZR). Najwięcej PZR S-75M Wołchow (27) opuściło ZSRR w 1985 roku. Kolejnym rekordowym okresem eksportu (26 zestawów) był rok 1987, kiedy to głównymi odbiorcami były Wietnam (10 PZR) i Syria (5 PZR). Łącznie, w latach 1964-1987, wyprodukowano na eksport 359 PZR S-75M Wołchow. Głównymi odbiorcami były: Syria (53 PZR), Libia (39 PZR), Wietnam (36 PZR) i Irak (35 PZR).

Poniższa tabela przedstawia szczegółowe dane dotyczące eksportu PZR S-75M Wołchow (SA-2E):

| Rok 19..: Eksport do: | 64 | 65 | 66 | 67 | 68 | 69 | 70 | 71 | 72 | 73 | 74 | 75 | 76 | 77 | 78 | 79 | 80 | 81 | 82 | 83 | 84 | 85 | 86 | 87 | Razem | | :——————– | :– | :– | :– | :– | :– | :– | :– | :– | :– | :– | :– | :– | :– | :– | :– | :– | :– | :– | :– | :– | :– | :– | :– | :– | :—- | | Angola | | | | | | | | | | | | | | | | | | | 3 | | 4 | | | | 7 | | Bułgaria | | | 2 | 1 | | | | 1 | | | | | 1 | | | | | | 1 | 1 | | 4 | | | 10 | | Czechosłowacja | 3 | 6 | | | | | 2 | | | | | | 2 | | | | | 1 | 2 | | | 2 | | | 18 | | Egipt | | | | | | | | | 8 | | | | | | | | | | | | | | | | 8 | | Etiopia | | | | | | | | | | | | | | 4 | | | | | | | | 3 | | | 7 | | Irak | | | | | | | | 4 | 3 | 4 | 4 | | 2 | 4 | 4 | 3 | | 3 | | 4 | | 3 | | 4 | 35 | | Jemen | | | | | | | | | | | | | 3 | | | 9 | | | | | 3 | | | | 15 | | Jugosławia | | 2 | | 2 | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | 1 | 5 | | Kuba | | | | | | | | | | | | | | | | | | 3 | | 3 | 5 | 3 | | 4 | 18 | | Libia | | | | | | | 1 | 2 | | | 8 | 4 | | 6 | | 3 | 4 | | 3 | | 9 | | 3 | 4 | 39 | | NRD | 4 | 4 | | | | | 4 | 1 | 4 | | | 2 | | | 2 | 6 | 2 | | | 1 | | | | | 30 | | Mongolia | 1 | | | | | 1 | | | | | | | | | | | | | | | | | | | 2 | | Mozambik | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | 3 | | | 3 | | Płn. Korea | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | 3 | | | 3 | | Polska | 10 | | 1 | 3 | 5 | 5 | 1 | | 1 | | 1 | | | | | | | | | | | | | | 27 | | Rumunia | 4 | 2 | | 1 | | | | | | | | | 1 | | 1 | | 1 | 1 | 1 | | | 2 | 3 | 3 | 23 | | Syria | | | | | | | | | 6 | 4 | 3 | | 9 | 3 | 6 | 13 | 7 | 6 | | 5 | 5 | | 5 | 53 | | Węgry | | | | | | | | | | | | | | 1 | 4 | | | 2 | 3 | | 3 | | 3 | | 13 | | Wietnam | | | | | | | | | | | 8 | 3 | 3 | | 4 | 8 | 10 | 3 | | 3 | 6 | | | 36 | | Razem | 22 | 12 | 2 | 34 | 7 | 12 | 4 | 15 | 11 | 22 | 13 | 19 | 20 | 20 | 11 | 20 | 23 | 24 | 19 | 27 | 22 | 27 | 30 | 29 | 359 |


3. Historia eksportu PZR S-125 Newa (SA-3A/B)

Pierwszy PZR S-125 Newa, i jedyny w 1969 roku, trafił do Polski. W 1970 roku kolejne 4 PZR S-125 Newa trafiły do Polski, a rekordowa liczba 40 PZR do Egiptu. Kolejnym rekordowym rokiem eksportu S-125 Newa był rok 1979, kiedy wyeksportowano 38 PZR, w tym 9 do Wietnamu i 8 do Libii.

Łącznie, w latach 1969-1989, wyprodukowano na eksport 531 PZR S-125 Newa. Głównymi odbiorcami w tym okresie były: Egipt (67 PZR), Indie (60 PZR), Irak (52 PZR) i Syria (47 PZR).

Poniższa tabela przedstawia szczegółowe dane dotyczące eksportu PZR S-125 Newa (SA-3A/B):

| Rok 19..: Eksport do: | 69 | 70 | 71 | 72 | 73 | 74 | 75 | 76 | 77 | 78 | 79 | 80 | 81 | 82 | 83 | 84 | 85 | 86 | 87 | 88 | 89 | Razem | | :——————– | :– | :– | :– | :– | :– | :– | :– | :– | :– | :– | :– | :– | :– | :– | :– | :– | :– | :– | :– | :– | :– | :—- | | Afganistan | | | | | | | 3 | | | | | | | | | | 3 | | | | | 6 | | Algeria | | | | | | | | | | | 4 | | 4 | | 4 | | | | | | | 12 | | Angola | | | | | | | | | 3 | 4 | | 5 | | 3 | | 3 | 6 | | | | | 24 | | Bułgaria | | | | 4 | 3 | | 1 | | 2 | | | | | | | | | | | | | 10 | | Czechosłowacja | | 1 | 2 | | 2 | 4 | 4 | 4 | | 4 | | | | | | | | | | | | 21 | | Egipt | | 40 | 8 | 3 | 16 | | | | | | | | | | | | | | | | | 67 | | Etiopia | | | | | | | | 3 | | | 4 | | | 4 | | | | | | | | 11 | | Finlandia | | | | | | | | | | 1 | | 2 | | | | | | | | | | 3 | | Indie | | | | | 4 | 8 | 4 | 4 | 4 | | 6 | 6 | | 6 | | 6 | 12 | | | | | 60 | | Irak | | 4 | | 2 | 3 | 9 | 3 | 3 | 2 | 5 | 3 | 4 | 8 | 6 | | | | | | | | 52 | | Jemen | | | | | | | | | | | | 3 | | 3 | | | 6 | | | | | 12 | | Jugosławia | | | | 4 | | 4 | 1 | | | 3 | | 1 | 2 | | | | | | | | | 15 | | Kambodża | | | | | | | | | | | | | | | 1 | | | | | | | 1 | | Kuba | | | | 4 | 4 | | | | | | 7 | 1 | | 9 | 3 | | 2 | | | | | 30 | | Laos | | | | | | | | 1 | | | 1 | | | | | | | | | | | 2 | | Libia | | | | 6 | 3 | 3 | 1 | 2 | 8 | 4 | 7 | 3 | 3 | 4 | | | | | | | | 44 | | Mali | | | | | | | 1 | | | 2 | | | | | | | | | | | | 3 | | Mozambik | | | | | | | | 4 | | | 3 | | | | | | | | | | | 7 | | NRD | | | 2 | | 2 | | | | | 1 | | 1 | 4 | | | | | | | | | 10 | | Peru | | | | | 7 | 4 | | | | | | | | | | | | | | | | 11 | | Płn. Korea | | | | | | | | | | | | | 3 | | | 3 | | | | | | 6 | | Polska | 1 | 4 | | | 4 | 4 | | 4 | 2 | | | 1 | | 2 | 2 | | | | | | | 24 | | Rumunia | | | | | | | | | | | | | | | 4 | | | | | | | 4 | | Somali | | | | | | | 3 | | | | | | | | | | | | | | | 3 | | Syria | | | 8 | 4 | | 3 | 3 | 6 | 3 | 6 | 3 | 4 | | 1 | | | | | | | | 47 | | Tanzania | | | | | 3 | 1 | 2 | | | | | | | | | | | | | | | 6 | | Węgry | | | | | | | 1 | 6 | | 1 | | | | | | | | | | | | 8 | | Wietnam | | | | 4 | 8 | | | | | | 9 | 3 | 1 | 3 | 3 | 6 | 3 | | 4 | | | 40 | | Razem | 1 | 44 | 13 | 19 | 32 | 21 | 37 | 18 | 33 | 36 | 38 | 30 | 34 | 19 | 27 | 22 | 27 | 30 | 29 | 18 | 35 | 531 |

W okresie od 1958 do 1989 roku, ZSRR wyeksportował łącznie 1319 PZR, biorąc pod uwagę tylko PZR SA-75 Dwina, S-75 Desna, S-75M Wołchow i S-125 Newa.


4. Historia eksportu PZR S-200WE Wega

Pierwszy doświadczalny start rakiety S-200 odbył się 27 lipca 1960 roku. Produkcja zestawu rozpoczęła się w zakładach ZSRR CzKW „Ałmaz” i MKW „Faken”, a głównym konstruktorem rakiety był P. Gruszin. Seryjna produkcja rakiet w Leningradzie ruszyła w 1965 roku. Zestaw S-200A „Angara” został wprowadzony na uzbrojenie wojsk obrony powietrznej ZSRR 22 lutego 1967 roku.

Na początku 1983 roku, 16 lat po przyjęciu na uzbrojenie w ZSRR, PZR S–200 po raz pierwszy opuścił ZSRR, trafiając do Syrii w postaci dwóch pułków S–200M. W 1984 roku syryjskie obsługi przejęły sprzęt, a S-200 trafił również do Bułgarii i NRD. W Polsce historia S-200WE zaczyna się w 1986 roku.

Poniższa tabela ilustruje dynamikę eksportu PZR S-200WE Wega:

Rok: Eksport do:19841985198619871988198919901991Razem
Bułgaria1/21/2
Czechosłowacja1/31/22/5
Irak1/31/32/6
Libia2/42/44/8
NRD1/21/22/4
Płn. Korea1/21/22/4
Polska1/21/2
Syria2/42/44/8
Węgry1/21/2
Razem4/84/92/41/22/43/62/51/319/41

Export to Sheets

W liczniku podano ilość pułków S-200WE, w mianowniku ilość kanałów celowania (dywizjonów ogniowych).


5. Historia dostaw rakiet przeciwlotniczych do Polski

Dostawy przeciwlotniczych zestawów rakietowych były nierozerwalnie związane z dostawami samych rakiet. W owych czasach operowano pojęciem jednostka ognia (j.o.), oznaczającą dwukrotne załadowanie amunicją magazynków. Dla PZR S-75M Wołchow, j.o. wynosiła 12 rakiet (sześć wyrzutni, dwukrotne załadowanie). Docelowo każdy dywizjon miał posiadać 4 j.o., czyli 48 rakiet. W Polsce, dla PZR SA-75 Dwina i S-75M Wołchow, normy te osiągnięto po około 10 latach dostaw.

Bilans dostaw rakiet do Polski wyglądał następująco:

  • W-750 PZR SA-75 Dwina: 859 szt., ostatnia dostawa w 1972 roku.
  • W-755 i W-759 PZR S-75M Wołchow: 1410 szt., ostatnia dostawa w 1988 roku.
  • W-601P PZR S-125M Newa: 1386 szt., ostatnia dostawa w 1985 roku.
  • W-880E PZR S-200WE Wega: 38 szt., ostatnia dostawa w 1987 roku.

Poniższa tabela przedstawia szczegóły dostaw w kolejnych latach:

Rok dostawy do PolskiIlość importowany rakiet dla PZR:Razem
SA-75 DwinaS-75M Wołchow
W-750W-755 (W-759)
195930
196066
1961196
196252
196390
1964150
196512068
1966110
19677524
196896
1969168
1970238
197113060
197210070
197326
1974104
1975200
1976
1978
197921
198027
1985
1986
1987(24)
1988(24)
Razem8591362+(48)

Export to Sheets

Część rakiet (507 szt.) została zużyta podczas strzelań poligonowych w latach 1960-1990. Do strzelań przeznaczano głównie rakiety po zakończeniu resursu dyżurowania, po uprzednich remontach. Z tej grupy wydzielano również rakiety szkolne do treningów obsługi.


6. Utylizacja rakiet

Po rozformowaniu dywizjonów uzbrojonych w PZR SA-75 Dwina i S-75M Wołchow, pozostałe rakiety i rakietowe materiały napędowe (paliwo i utleniacz) zostały poddane utylizacji.

Przykładowo, w kwietniu 2011 roku, utylizowano 48 rakiet W-759, które były ostatnimi dostawami dla PZR S-75M Wołchow w latach 1986 i 1987. Wśród nich znajdowały się 24 szt. z byłej 26. BR OP, 22 szt. z byłej 4. GBR OP i 2 szt. z 3. WBR OP. Utylizacja odbyła się w byłym 26. dywizjonie technicznym OP m. Bieszkowice. Proces obejmował demontaż przedziałów, korpusów aparatury pokładowej, zbiorników paliwa i utleniacza, okablowania, elementów automatyki oraz silników marszowych i startowych.


Czy interesuje Cię, jak te systemy ewoluowały po wycofaniu z użytku w Polsce, czy może chciałbyś poznać więcej szczegółów na temat współczesnej obrony przeciwlotniczej?

Przewijanie do góry