dywizjon rakietowy Obrony Powietrznej m. Baniocha
Na podstawie Zarządzenia Szefa Sztabu Generalnego nr 0016/Org. z 11.12.1959 r., dowódca 1. Korpusu, rozkazem Nr 0037/Org. z dnia 08.03.1960 r., nakazał dowódcy 9. Dywizji Artylerii Przeciwlotniczej OK sformowanie, na bazie 87 i 94 pułku artylerii OPL oraz 60 baterii dowodzenia w terminie do 10 kwietnia 1960 r., pierwszych w Polsce czterech dywizjonów rakietowych i jednego dywizjonu technicznego, wyposażonych w przeciwlotnicze zestawy rakietowe (PZR) SA–75 Dzwina (SA-2 Guideline).
Jednym z tych dywizjonów był 4. dywizjon ogniowy OK m. Baniocha – JW 1235.
Pierwszym dowódcą dywizjonu został mjr Zygmunt Maguza. Pozostałe dywizjony z tej grupy to: 1. dywizjon techniczny m. Książenice, 2. do OK m. Palmiry, 3. do OK m. Nadarzyn i 5. do OK m. Słupno.
Dnia 01.07.1960 r. w Ośrodku Szkolenia Specjalistów Artylerii (OSSA) rozpoczyna się kurs szkolenia kadry na PZR SA-75. W szkoleniu uczestniczy kadra i żołnierze 4. do m. Baniocha i 5. do m. Słupno. Kurs trwa do 10.12.1960 r. W kursie uczestniczy 52 żołnierzy zawodowych i 75 żołnierzy służby zasadniczej.
Miejsce 4. do OK m. Baniocha w ugrupowaniu bojowym 9. DA OPL OK – rok 1960. Współrzędne geograficzne SD i SNR: 52°0’59.04”N 21°10’12.66”E.
Historyczne dla dywizjonu pierwsze strzelanie bojowe na poligonie w Aszułuku w byłym ZSRR odbyło się w 1961 roku. Strzelanie bojowe dywizjon wykonał do tarczy powietrznej ŁA-17MM na ocenę bardzo dobrą. W strzelaniu uczestniczył także 3. do m. Nadarzyn i 5. do m. Słupno. Kolejne strzelania bojowe dywizjon wykonywał z powodzeniem, między innymi, w latach: 1967, 1972, 1976, 1980 i 1987.
Dla pierwszych dywizjonów 9. DA OPL, w tym i dla 4. do, rozbudowano stanowiska ogniowe, wykonując ogrodzenia z płyt betonowych, stanowiska SNR i wyrzutnie oraz budynki dla wartowni i zmiany dyżurnej.
W 1967 r. na uzbrojenie dywizjonu wprowadzono dodatkowo baterie 37. mm armat przeciwlotniczych i przeciwlotnicze karabiny maszynowe PKM-2. Zapewniały one osłonę przeciwlotniczą przed atakami środków napadu powietrznego z małych i bardzo małych wysokości.
W 1971 roku rozpoczyna się szkolenie kadry, na bazie dywizjonów dywizji, na nowy zestaw S-75M Wołchow. Pierwsze strzelania z PZR S-75M Wołchow 4. do odbył w 1972 roku. Nowy sprzęt dotarł do dywizjonu w 1975 roku (?).
Ostatnie strzelania bojowe dywizjon odbył w 1998 roku.
Dywizjon wielokrotnie wyróżniany był medalem “Za Osiągnięcia w Służbie Wojskowej” i medalami: “Za Zasługi dla Wojsk Obrony Powietrznej Kraju”, “Za Zasługi dla Warszawy” i “200-lecia Komisji Edukacji Narodowej”.
W ramach restukturyzacji Sił Zbrojnych RP 4. dywizjon rakietowy OP rozformowano w 2000 roku.
Dowódcy dywizjonu:
- mjr Zygmunt Maguza (od 1960 do ????);
- mjr Edward Redwanz (od ???? do 1978);
- ppłk Janusz Binder (od 1978 do ????);
- ppłk Zdzisław Nowakowski (od ???? do ????);
- por. Tadeusz Sędziak (od ???? do 1988);
- ppłk Ryszard Krasiński (od 1988 do 1998);
- ppłk Krzysztof Bielec (od 1998 do 2000).
Dokumenty i fotografie
Obiekty 4. dywizjonu rakietowego OP w obiektywie Przemysława Boguszewskiego, publicysty, varsavianisty. Zajmuje się historią Warszawy i Mazowsza oraz budownictwa wojskowego w okresie XVIII-XXI w. Autor wielu opracowań oraz artykułów naukowych, popularno-naukowych i prasowych poświęconych głównie powyższej tematyce:
Widok na bramę wjazdową na strefę ogniową 4. dr OP m. Baniocha, w tle budynek koszarowy – 2012 rok.
Jeden z boksów na kabiny SNR w schronie SD-SNR 4. dr OP m. Baniocha – 2012 rok.
Jedno z ukryć dla obsług baterii startowej na strefie ogniowej 4. dr OP m. Baniocha – 2012 rok.