Home - strona główna WRiA.PL – “Wspomnienia ...”. płk rez. mgr inż. Zbigniew Przęzak
Braniewo, 29 sierpnia 2010 r.
Data ostatniej aktualizacji: 07.07.2013 r.


78 pułk rakietowy Obrony Powietrznej m. Mrzeżyno.

 

 

1. Zadania i przeznaczenie 78 pr OP.

Oznaka pamiątkowa 78 pr OP. 78 pułk rakietowy Obrony Powietrznej przeznaczony jest do niszczenia, na możliwie dużych odległościach, samolotów nosicieli rakiet powietrze-ziemia, samolotów stosujących zakłócenia radioelektroniczne, powietrznych stanowisk dowodzenia, samolotów rozpoznawczych i rozpoznawczo-uderzeniowych w strefie ognia zestawu.

78 pułk rakietowy Obrony Powietrznej wchodzi w skład Sił Powietrznych. Struktura organizacyjna pułku została dostosowana do standardów obowiązujących w NATO. W skład pułku wchodzi: dowództwo, sztab, pion szkolenia, logistyka pułku, pion głównego księgowego, 1 dywizjon ogniowy, 2 dywizjon ogniowy, dywizjon techniczny oraz dywizjon dowodzenia.


Ugrupowanie strefowo-obiektowe WR WOPK w 1985 roku.

Rys. nr 17.  Strefa ognia 78 pr OPK na tle ugrupowanie strefowo-obiektowego pozostałych dywizjonów WR WOPK w 1985 roku.

Głównym zadaniem dowództwa pułku jest zapewnienie sprawnego dowodzenia podległymi mu pododdziałami i komórkami organizacyjnymi oraz planowanie działań bojowych. O wysokim poziomie umiejętności dowództwa pułku świadczą osiągnięte wyniki szkoleń, sprawdzianów, kontroli, ćwiczeń i szkolenia poligonowego z bojowym strzelaniem w CSP w Ustce. Zadania współczesnego pola walki wymagają sprawnego i kompetentnego podejmowania decyzji, dlatego osoby funkcyjne wchodzące w skład dowództwa są najwyższej klasy fachowcami.

W sztabie pułku zapadają decyzje dotyczące planowania, działań jednostki oraz przedsięwzięć dotyczących działalności bieżącej i prowadzenia działań bojowych. Sztab odpowiada także za właściwe pełnienie służb dyżurnych, rozpoznanie, ochronę i obronę obiektów, sprawne funkcjonowanie łączności oraz działalność personalno-kadrową.

Zadaniem pionu szkolenia jest planowanie i nadzór nad szkoleniem, właściwe zabezpieczenie materiałowe i przygotowanie stanów osobowych do działań bojowych. Szkoleniem pułku kieruje szef szkolenia ppłk mgr Stefan Dymański.

Logistyka pułku zajmuje się zabezpieczeniem technicznym, materiałowym oraz medycznym pułku. Wymienione zadania logistyka prowadzi w ramach bieżącej działalności pułku oraz podczas działań bojowych, ćwiczeń i szkoleń. Swój wysoki poziom działania potwierdziła podczas zgrupowania poligonowego w Ustce w 2005 roku.

Pion głównego księgowego zajmuje się problematyką finansowo-budżetową pułku - zarówno jego prawidłowym funkcjonowaniem, jak i zabezpieczeniem środków finansowych na bieżącą działalność. Najważniejszym zadaniem pionu jest przestrzeganie dyscypliny budżetowej.

Zadaniem 1. i 2. dywizjonu ogniowego pułku jest wykrywanie i niszczenie celów powietrznych przeciwnika na dużych odległościach. 1. dywizjon ogniowy na swoim wyposażeniu ma zmodernizowany przeciwlotniczy zestaw rakietowy S-200 Wega SC. 2. dywizjon ogniowy jest po remoncie głównym w wojskowych zakładach uzbrojenia w Grudziądzu. Przydatność dywizjonów S-200 Wega SC w systemie obronnym kraju dywizjony udowodniły podczas szkolenia poligonowego w Ustce w 2005 roku.

Podstawowym zadaniem dywizjonu technicznego jest realizacja zabezpieczenia usług specjalistycznych polegających na elaboracji, sprawdzeniu i przygotowaniu rakiet oraz przetransportowaniu ich na wyrzutnie startowe 1. i 2. dywizjonu ogniowego.

Dywizjon dowodzenia ma za zadanie zabezpieczenie ciągłości dowodzenia, ochrony i obrony pułku oraz zabezpieczenie logistyczne szkolenia i codziennego funkcjonowania jednostki. Do zadań dywizjonu dowodzenia należy również realizacja bieżących napraw i remontów sprzętu samochodowego będącego na stanie pułku oraz ochrona przeciwpożarowa. W skład dywizjonu wchodzą 4 pododdziały: kompania dowodzenia, kompania ochrony, kompania zabezpieczenia i kompania remontowa. Kompania dowodzenia ma za zadanie zapewnienie sprawnego systemu dowodzenia, łączności i zabezpieczenia saperskiego na potrzeby pułku. Rolą kompanii ochrony jest ochrona i obrona bazy jednostki. Kompania zabezpieczenia natomiast pełni funkcję organizacji żywienia składów osobowych zarówno pułku, jak i pozostałych jednostek garnizonu, zabezpieczenie transportu, zabezpieczenie ugrupowania w materiały pędne i smary (MPS), zabezpieczenie mundurowe, ochrony ppoż. itp. Zadaniem kompanii remontowej jest opieka nad stanem technicznym pojazdów samochodowych pułku.

41 dr OP powstał 15 kwietnia 1969 roku. Pierwszym miejscem stacjonowania dywizjonu był Nowogard. Przebazowanie dywizjonu do Mrzeżyna nastąpiło 11 sierpnia 1969 roku. Dywizjon funkcjonował w składzie 26. Brygady Rakietowej OP w Gryficach. Pierwszym dowódcą był kpt. dypl. Alojzy Dahlke. Dowodził dywizjonem w latach 1970-1973. Następnie dywizjonem dowodzili kolejno kpt. Mieczysław Koźbiał (w latach 1974-1978) i ppłk Edward Mazur (w latach 1978-1998). Od 1998 r. dywizjonem dowodzi ppłk mgr inż. Mariusz Zagdański.

Początki funkcjonowania jednostki to okres intensywnego szkolenia w celu przygotowania składów osobowych do dyżurów bojowych i strzelań poligonowych. Dywizjon wyposażony był wówczas w sprzęt rakietowy S-75 Wołchow. Na pierwsze strzelanie bojowe do ZSRR dywizjon wyjechał bezpośrednio po szkoleniu przedpoligonowym w Pieniężnicy w kwietniu 1970 roku. Strzelanie bojowe wykonał na ocenę bardzo dobrą.

Od tej pory dywizjon brał udział w wielu ćwiczeniach i strzelaniach bojowych (w których zresztą także odnosił sukcesy). W latach 1985-1986 nastąpiła reorganizacja dywizjonu - w miejsce zestawu S-75 Wołchow przezbrojono dywizjon na zestaw S-125 Newa.

Ogółem jednostka odbyła 3 strzelania ogniowe Wochowem (w latach: 1970, 1974 i 1983) i 5 strzelań Newą (w latach: 1989, 1994, 1995, 1999 i 2005). Na szczególną uwagę zasługują strzelania z lat 1994 i 1999 - odbyły się one w obecności ówczesnych prezydentów RP Lecha Wałęsy (1994) i Aleksandra Kwaśniewskiego (1999).

Modernizacja zestawu przeprowadzona na przełomie 1993 i 1994 roku oraz strzelanie bojowe w obecności prezydenta Wałęsy w Ustce w 1994 roku spowodowały, że zestawy typu Newa SC nie znikneły z wyposażenia Wojsk Rakietowych WLOP i stały się nawet bardziej doceniane przez przełożonych. Od 2000 roku dywizjon systematycznie uczestniczył w ćwiczeniach z wojskami NATO p.k. Clean Hunter, a także w treningach WRE NATO. Podczas zgrupowania poligonowego p.k. Szerszeń 2000 dywizjon wizytował dowódca Sił Powietrznych NATO w Europie gen. Gregory Martin.

41 dywizjon rakietowy OP był organizacyjnie podległy dowódcy 78. pułku rakietowego OP. Głębokie zmiany strukturalno-organizacyjne jednostka przeszła w 2004 roku. Przez ponad 35 lat swojej działalności dywizjon na trwałe wpisał się do historii Sił Powietrznych i lokalnej społeczności. Uświęcając pamięć swoich dokonań, do dziś kontynuuje tradycję dobrej i ofiarnej służby, wnosząc swój wkład w obronność Polski. Od 01.01.2009 roku, jako 3. dywizjon ogniowy, funkcjonuje w strukturze organizacyjnej pułku.

71 dr OP powołany został rozkazem Szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego 4 października 1974 roku. W pierwszych dniach funkcjonowania 71. dywizjonu przystąpiono do przygotowania załóg na przejęcie sprzętu, które nastąpiło w maju 1975 roku. Na wyposażenie jednostki przydzielony został PZR S-125 Newa.

Pierwszym dowódcą dywizjonu był mjr Jan Gołębiewski (w latach 1974-1976). Potem dowodzili kolejno: ppłk Jan Winiarski (w latach 1976-1986), ppłk Leszek Borowski (w latach 1986-1987), ppłk Lech Ziółkow-ski (w latach 1987-1998). Od 1998 roku do chwili obecnej dywizjonem dowodzi ppłk Mirosław Maczan.

Pierwszy dyżur bojowy dywizjon przyjął w październiku 1975 roku, zaś pierwsze strzelanie bojowe - 21 września 1976 roku na poligonie w ZSRR. Uzyskał ocenę bardzo dobrą. Kolejne strzelania bojowe na poligonie w Aszułuku odbywały się w latach: 1976, 1980 i 1989, a następnie już w Centrum Szkolenia Poligonowego w Ustce w latach 1995, 1999, 2002 i 2005.

Wielokrotne kontrole różnych szczebli w ponad trzydziestoletniej historii dywizjonu wykazywały dobre przygotowanie stanów osobowych i sprzętu do działalności bieżącej, a także gotowość do działań bojowych.

71 dywizjon rakietowy OP był organizacyjnie podległy dowódcy 78. pułku rakietowego OP. Zasadniczym sprzętem bojowym jest przeciwlotniczy zestaw rakietowy małego zasięgu S-125 SC Newa SA-3D. Struktura organizacyjna, odpowiednio przygotowany stan osobowy, ilość i jakość uzbrojenia oraz posiadane wyposażenie w pełni zapewniają dywizjonowi możliwość wykonania zadań bojowych i szkoleniowych. Dywizjon od chwili powstania stacjonował w Pobierowie, utrzymując bliskie i serdeczne kontakty z władzami samorządowymi i społecznością lokalną Kamienia Pomorskiego, Rewala, Pobierowa itp. W listopadzie 2003 roku dywizjon przebazowano do Mrzeżyna.

Od pierwszych dni funkcjonowania w strukturach pułku 71 dywizjon udowadniał, że jest jednostką wojskową godną miana przodującej w Siłach Powietrznych państwa. Od 01.01.2009 roku, jako 4. dywizjon ogniowy, funkcjonuje w strukturze organizacyjnej pułku.


[ Na początek strony ]

2. Kalendarium 78. pr OP.

 

  • Zgodnie z zarządzeniem Szefa Sztabu Generalnego WP nr 026/Org. z dnia 19.04.1985 r., w ślad za którym ukazały się stosowne rozkazy Dowódcy Wojsk OPK, Dowódcy 2. KOP i Dowódcy 26 BA OPK (nr037 z dnia 27.06.1985r.), rozpoczęto formowanie 78 pr OP. Termin zakończenia formowania pułku wyznaczono na dzień 30.09.1986 r.
     
  • Z dniem 01.07.1985 r. pułk rozpoczął funkcjonowanie jako oddział gospodarczy, przyjmując budynki i mienie rozformowanego Ośrodka Specjalistów Służby Samochodowej w Mrzeżynie.
     
  • Od kwietnia 1985 r. trwały rozmowy kadrowe z kandydatami na stanowiska w pułku. Rozmowami objęto 109 żołnierzy zawodowych. Stanowili oni pierwszą podstawową obsadę pułku.
     


Gatczina 1986r.
Luty 1986 r., przed hotelem w Centrum Szkolenia Ministerstwa Obrony ZSRR w Gatczinie. Na zdjęciu od prawej: ppor. Czesław Hrut – inżynier służb technicznych pułku, mjr Andrzej Pasternak – dowódca 1. dywizjonu ogniowego i por. Krzysztof Przyk – szef sztabu dywizjonu technicznego. Foto: Archiwum Zbigniew Przęzak.

  • W dniu 16.10.1985r. zasadnicza grupa bojowa pułku (dywizjony ogniowe, techniczny i inżynierowie pułku), która była planowana do przeszkolenia z nowej techniki rakietowej, została skierowana na kurs doskonalący z języka rosyjskiego do Wyższej Szkoły Oficerskiej Wojsk Radiotechnicznych w Jeleniej Górze. Kurs zakończył się 20.12.1985.
     
  • W dniu od 29.01.1986 – do 27.04.1986 r. odbył się, w Centrum Szkolenia Ministerstwa Obrony ZSRR w Gatczinie, kurs przeszkolenia kadry i żołnierzy służby zasadniczej na PZR S–200WE Wega.


Rakieta 5W28 na maszynie załadowczej 5Ju24ME.
Rakieta 5W28 na maszynie załadowczej 5Ju24ME. Foto: Archiwum 78 pr OP.

  • Pierwsza dostawa sprzętu nastąpiła w sierpniu 1986 roku. Do dywizjonu technicznego dostarczono sprzęt pomocniczy do elaboracji rakiet. Na początku listopada 1986 roku dostarczono przyczepy do transportu rakiet i samochody transportowo-załadowcze rakiet. Przyczepy do transportu rakiet były przystosowane także do transportu wyrzutni i maszyn do automatycznego załadunku rakiet na wyrzutnie.
     
  • 30 września 1986 roku zakończono formowanie 78. pułku artylerii OPK.
     
  • W połowie listopada 1986 roku dostarczono zasadniczy sprzęt bojowy pułku. Był to sprzęt bojowy dywizjonów ogniowych i dywizjonu dowodzenia.
     
  • 27 kwietnia 1987 roku 36. pułk inżynieryjno-budowlany przekazał obiekt bojowy. Zakończono też przedsięwzięcia związane z rozwijaniem techniki bojowej na pozycjach bojowych. W uroczystości uczestniczyli: gen. broni Włodzimierz Oliwa, gen dyw. Longin Łozowicki, gen. dyw. Zbigniew Blechman oraz gen. bryg. Andrzej Rembalski.
     
  • 4 maja 1987 roku w wyniku pomyślnie zdanego egzaminu pułk osiągnął gotowość bojową i został dopuszczony do pełnienia dyżurów bojowych w systemie OPK. Do pełnienia pierwszego dyżuru bojowego wyznaczony został 1. dywizjon ogniowy i dywizjon dowodzenia (R–z nr 77 z dnia 30.04.1987 d–cy 78 pr OP). Dyżur przyjęli niżej wymienieni żołnierze zawodowi:
    • dowódca dyzurnej zmiany bojowej – mjr Andrzej Pasternak;
    • oficer startu – por. Edward Świercz;
    • oficer broni startowej – por. Stanisław Radzimski;
    • oficer rozdziału celów – ppor. Andrzej Żarkowski;
    • dyżurny oficer operacyjny – ppor. Jan Garlacz.
       
  • 13 maja 1987 roku jednostkę wizytował Minister Obrony Narodowej gen. armii Florian Siwicki.


Specjaliści wojskowi z ZSRR w 78 pr OP.
Grupa sowieckich specjalistów wojskowych i oficerowie 78 pr OP (20.03.1987r.). Na zdjęciu, w mundurach, od lewej: ppłk Antoni Brzeziński – z–ca dowódcy ds. technicznych, mjr Ryszard Jurczyński – szef służby MPS, ppłk Roman Misiak – z–ca dowódcy ds. politycznych, ppłk Wojciech Kołodziej – dowódca pułku, por. Roman Kozakowski – dowódca 2. dywizjonu ogniowego i ppłk Marian Dering – z–ca ds. liniowych. Foto: Archiwum Romana Kozakowskiego.

  • 17 lipca 1987 roku pożegnano grupę specjalistów - oficerów sowieckich, którzy pracowali przy wdrażaniu systemu rakietowego do eksploatacji.
     
  • 23 listopada 1987 roku nastąpiło przekazanie obowiązków dowódcy pułku przez twórcę jednostki, a zarazem pierwszego dowódcę ppłk. dypl. mgr. inż. Wojciecha Kołodzieja, nowym dowódcą został mjr dypl. inż. Zbigniew Parol.
     
  • 4 czerwca 1988 roku odbyto się pierwsze strzelanie bojowe pułku na poligonie w Aszułuku. Pułk wykonywał zadanie ogniem ześrodkowanym 1. i 2. dywizjonu ogniowego do celu dyżurującego. Cel trafiono na wysokości 8 km i w odległości 80 km. Pułk uzyskała ocenę dobrą:
    • za prowadzenie działalności bojowej 4.33 – dowódca pułku mjr Zbigniew Parol;
    • 1 dywizjon ogniowy 4.09 – dowódca mjr Andrzej Pasternak;
    • 2 dywizjon ogniowy 4.63 – dowódca por. Roman Kozakowski.
    Rakiety do strzelań przygotowywał dywizjon techniczny – dowódca mjr Zbigniew Przęzak.
     
  • W okresie 21.03.1989 – 22.02.1990 r. grupa oficerów pułku przebywała, w byłym ZSRR, na Wyższym Kursie Doskonalenia Zawodowego przy Mińskiej Wojenno–Inżynieryjnej Oficerskiej Szkoły Wojsk Rakietowych OPK.
     
  • W dniach 19-23 marca 1990 roku jednostka poddana została kontroli Departamentu Kontroli Ministerstwa Obrony Narodowej. Jednostka uzyskała ocenę bardzo dobrą.
     
  • 15 maja 1993 roku pułk wizytował szef Sztabu Generalnego Wojska Polskiego gen. broni Tadeusz Wilecki i gen. dyw. Jerzy Gotowała.
     
  • 4 sierpnia 1993 roku jednostka gościła pierwszego cywilnego ministra obrony narodowej Janusza Onyszkiewicza.
     
  • W 1993 roku dowódca pułku ppłk dypl. Zbigniew Parol zdał obowiązki dowódcy. Nowym dowódcą pułku został ppłk dypl. Marian Dering.
     
  • 23 października 1993 roku w pułku z wizytą duszpasterską przebywał biskup polowy Wojska Polskiego ks. gen. bryg. Leszek Sławoj-Głódź.
     
  • 15 września 1994 roku płk Marian Dering w związku z wyznaczeniem na stanowisko szefa Oddziału Wojsk Rakietowych i Artylerii 2. KOP zdał obowiązki dowódcy pułku. Na jego miejsce wyznaczony został płk dypl. Leszek Sitarek.
     
  • 26 stycznia 1996 roku nastąpiła kolejna zmiana dowódcy pułku. Płk dypl. Leszek Sitarek został wyznaczony na szefa sztabu 26. BROP. Na dowódcę pułku wyznaczono ppłk. dypl. Ryszarda Marcinkowskiego.
     
  • We wrześniu 2002 roku jednostkę wizytował attache wojskowy ambasady USA płk Richard Cleweland oraz dowódca Wojsk Lotniczych i Obrony Powietrznej gen. broni Ryszard Olszewski.
     
  • Jesienią 2002 roku pułk poddano kontroli Departamentu Kontroli Ministerstwa Obrony Narodowej.


78 pr OP - Wręczenie sztandaru - Trzebiatów.
W imieniu prezydenta RP dowódca WLOP gen. broni. pil. Ryszard Olszewski wręcza sztandar dowódcy 78 pr OP płk. Ryszardowi Marcinkowskiemu. Foto: Archiwum 78 pr OP.

  • 27 września 2003 roku społeczność ziemi gryfickiej ufundowała pułkowi sztandar. Na rynku w Trzebiatowie w imieniu prezydenta RP sztandar wręczył dowódca WLOP gen. broni. pil. Ryszard Olszewski.
     
  • W lutym 2004 roku długoletni dowódca pułku płk dypl. Ryszard Marcinkowski został wyznaczony na komendanta CPSP w Ustce. Obowiązki dowódcy pułku przejął dotychczasowy szef sztabu ppłk dypl. Grzegorz Jelonek.
     


Odznaka ćwiczenia Krogulec-05.

  • W maju 2005 roku pułk odbył szkolenie poligonowe na CPSP Ustka wraz z bojowym strzelaniem 41. i 71. dr OP. Egzamin poligonowy pułk zaliczył na ocenę bardzo dobrą.
     
  • 5 stycznia 2006 roku płk dypl. Grzegorz Jelonek rozkazem Ministra Obrony Narodowej został wyznaczony na zastępcę dowódcy 3. Warszawskiej BR OP. Czasowo obowiązki dowódcy pułku objął dotychczasowy zastępca dowódcy ppłk dypl. Oleg Miętki.
     
  • 18 sierpnia 2006 r. dowódcą pułku został dotychczasowy Szef Sztabu 3 Warszawskiej Brygady Rakietowej Obrony Powietrznej płk dypl. Andrzej DĄBROWSKI.
     
  • 30.09.2006 trwały w pułku obchody XX-lecia jego powstania.  [ Foto–reportaż ]  i   [ galerię zdjęć ] z przebiegu obchodów.
     
  • 25 lutego 2008 r. Decyzją Ministra Obrony Narodowej Nr 85/MON, 78. pr OP w Mrzeżynie nadano imię patrona gen. Władysława Andersa.


Dowódcy 78 pr OP.
Dowódcy 78. pr OP.

  • Od 2008 r. obowiązki dowódcy pułku pełni płk Jacek Oleksy. Przed objęciem stanowiska dowódcy pułku, pełnił obowiązki zastępcy dowódcy 61. pr OP w Skwierzynie.
     
  • Od 01 stycznia 2009 r., 41 i 71 dr OP, po rozformowaniu (Rozkaz Dowódcy Sił Powietrznych nr Z-0117 z dnia 30.05.2008 roku), wchodzą w struktury 78. pr OP jako 3 i 4 dywizjon ogniowy.
  Służba w 78. pr OP:  

Jak wyglądała służba w 78. pr OP? Oto wspomnienia i refleksje przeciwlotników służących w pułku:

[ Na początek strony ]

3. Struktura i stan osobowy 78. pr OP w 1985 r.

        Przedstawione dane zawierają informację z okresu formowania pułku i mają charakter wyłącznie historyczny. Struktura organizacyjna pułku jak i obsada etatowa zmieniała się wielokrotnie w ramach restrukturyzacji Sił Zbrojnych RP.

Lista nazwisk kadry zawodowej i zajmowanych przez nich stanowisk służbowych powstała na podstawie rozmów z oficerami służącymi niegdyś w pułku. Od roku 1985, przez pułk przeszła ogromna ilość kadry zawodowej. Moim celem jest zaprezentować tylko pionierów pułku. Dlatego na liście znajdują się żołnierze zawodowi, którzy zostali wyznaczeni na stanowiska służbowe do końca 1985 roku i służyli w pułku dłużej niż 6 miesięcy. Lista nie zawiera nazwisk żołnierzy zawodowych z poza etatu i będących w tym okresie w dyspozycji wyższych przełożonych. Należy pamiętać, że w dalszym ciągu trwał proces migracji kadry zawodowej po rozwiązaniu Ośrodek Szkolenia Specjalistów Samochodowych. Stopnie wojskowe żołnierzy zawodowych podano według stanu ich posiadania przez żołnierzy zawodowych w dniu 01.10.1985 r.

Lista pionierów pułku w powiązaniu z zajmowanymi w tamtych czasach stanowiskami służbowymi jest formą upamiętnienia i uhonorowania ich trudnej służby.

 


Struktura organizacyjna 78 pr OP w latach 1987-1990.
Struktura organizacyjna 78 pr OP w latach 1987-1990.

Stan osobowy 78. pułku rakietowego OP:

Dowództwo 78 pr OP

Stop., imię i nazwisko

Stanowisko

ppłk Wojciech KOŁODZIEJ

Dowódca pułku

mjr Antoni CZARNECKI

Zastępca dowódcy pułku ds. politycznych

mjr Mieczysław KACZMAREK

Szef sztabu – zastępca dowódcy pułku

mjr Zbigniew PAROL

Zastępca dowódcy pułku ds. liniowych

mjr Antoni BRZEZIŃSKI

Zastępca dowódcy pułku ds. technicznych

ppłk Stanisław POTOCKI

Kwatermistrz – zastępca dowódcy pułku

Dywizjon dowodzenia

Stop., imię i nazwisko

Stanowisko

mjr Leszek GÓRSKI

Dowódca dywizjonu dowodzenia

por. Adam PENDRAK

Dowódca stanowiska dowodzenia

kpt. Stanisław JAWORSKI

Dyżurny operacyjny (K9)

ppor. Krzysztof GALAS

Dyżurny operacyjny (K9)

ppor. Andrzej GNOIŃSKI

Dyżurny operacyjny (K9)

ppor. Andrzej MĄCZKA

Dyżurny operacyjny (K9)

ppor. Andrzej ŻARKOWSKI

Oficer rozdziału celów (K9)

mł. chor. Waldemar CZERWIŃSKI

Dowódca obsługi (K9)

mł. chor. Jan MAZURKIEWICZ

Technik K9

sierż. Dariusz TRAWIŃSKI

Dowódca stacji zasilania

ppor. Zbigniew CICHY

Dowódca obsługa P-14 i PRW-17

mł. chor. Józef BIEŃKOWSKI

Dowódca obsługa PRW-17

ppor. Zdzisław BARYLUK

Inżynier P-14

ppor. Zbigniew JAKUBOWSKI

Dowódca obsługi

ppor. Jacek Remigiusz MODRZEWSKI

Dowódca kompanii łączności

ppor. Marek GRĘBOSZ

Dowódca plutonu - kompania łączności

ppor. Jerzy AUGUŚCIAK

Dowódca plutonu - kompania łączności

mł. chor. Jerzy SKRODZKI

Technik łączności

mł. chor. Krzysztof CHYŻYŃSKI

Technik łączności

chor. Wiesław RĘBIŚ

Dowódca plutonu kompanii ochrony

st. sierż. Andrzej GACAL

Szef pododdziału

mł. chor. Mirosław FILIPIAK

Dowódca plutonu ochrony

mł. chor. Wiesław KUREK

Dowódca plutonu ochrony

mł. chor. Zdzisław KUSZAJ

Dowódca plutonu ochrony

1 dywizjon ogniowy

Stop., imię i nazwisko

Stanowisko

Dowództwo dywizjonu

mjr Andrzej PASTERNAK

Dowódca dywizjonu

kpt. Marian KIEŻUN

Szef sztabu

kpt. Zbigniew KORZENIOWSKI

Zastępca ds. technicznych

mł. chor. Marek GAJEWSKI

Dowódca obsługi / Szef pododdziału

Bateria radiotechniczna

por. Edward ŚWIERCZ

Dowódca baterii radiotechnicznej

ppor. Roman PACANOWSKI

Dowódca 1 plutonu (K2)

mł. chor. Andrzej BULSA

Dowódca obsługi (K2)

mł. chor. Andrzej CHOLEWIŃSKI

Dowódca obsługi (K2)

mł. chor. Krzysztof PAWŁOWSKI

Dowódca obsługi (K2)

ppor. Marek MOŚ

Dowódca 2 plutonu (K1)

mł. chor. Jan WORWA

Technik (K1)

plut. Ryszard SZYDEŁKO

Dowódca stacji zasilania

Bateria startowa

por. Stanisław RADZIMSKI

Dowódca baterii startowej

ppor. Andrzej RACŁAW

Dowódca plutonu kierowania startem

mł. chor. Wiesław SEROCZYŃSKI

Dowódca obsługi (K3)

ppor. Jerzy MICHALAK

Dowódca 1 plutonu startowego

ppor. Wiesław TELEP

Dowódca 2 plutonu startowego

2 dywizjon ogniowy

Stop., imię i nazwisko

Stanowisko

Dowództwo dywizjonu

por. Roman KOZAKOWSKI

Dowódca dywizjonu

por. Jerzy KIWIOR

Szef sztabu

ppor. Zygmunt TRZASKA

Zastępca ds. technicznych

mł. chor. Kazimierz RUTA

Dowódca obsługi (K1) / Szef pododdziału

Bateria radiotechniczna

ppor. Andrzej KOJTA

Dowódca baterii radiotechnicznej

ppor. Józef NIEMIEC

Dowódca plutonu

mł. chor. Jerzy WAWRYK

Dowódca obsługi (K2)

mł. chor. Grzegorz KORZENIEWICZ-WYSOCKI

Dowódca obsługi (K2)

mł. chor. Stanisław ZÓŁTAŃSKI

Dowódca obsługi (EMC)

ppor. Mirosław MODRZEJEWSKI

Dowódca 2 plutonu (K1)

mł. chor. Sławomir BEŃ

Technik (K1)

st.sierż. Mirosław SMERDEL

Dowódca drużyny zasilania

Bateria startowa

ppor. Jarosław MACIĄG

Dowódca baterii startowej

ppor. Andrzej ORŁOWSKI

Dowódca plutonu kierowania startem

mł. chor. Marian TOKARSKI

Dowódca obsługi (K3)

ppor. Dariusz SIECZKA

Dowódca 1 plutonu startowego

Dywizjon technicznych

Stop., imię i nazwisko

Stanowisko

Dowództwo dywizjonu

mjr Zbigniew PRZĘZAK

Dowódca

por. Krzysztof PRZYK

Szef sztabu

ppor. Jacek MATUSIAK

Zastępca ds. technicznych

sierż. Janusz CHMIELEWSKI

Szef pododdziału / starszy magazynier

Pluton ARSKP (kontroli aparatury pokładowej rakiety)

ppor. Zbigniew BRZEZIŃSKI

Dowódca plutonu

ppor. Edward MROCZKA

Inżynier ARSKP

mł. chor. Krzysztof GRYGLAS

Technik ARSKP

mł. chor. Jerzy ĆWIK

Technik ARSKP

plut. Andrzej BOKSZAŃSKI

Dowódca drużyny – starszy operator

plut. Krzysztof RUDNICKI

Dowódca stacji zasilania

Pluton przechowywania i elaboracji (montażu i zbrojenia)

ppor. Tadeusz BAJEK

Dowódca plutonu

mł. chor. Grzegorz PLUTA

Dowódca obsługi montażu i zbrojenia

mł. chor. Radzisław PILARCZYK

Technik montażu i zbrojenia

Pluton dystrybucji i neutralizacji

ppor. Zenon GLICA

Dowódca plutonu

mł. chor. Sylwester TYMOSIEWICZ

Dowódca obsługi dystrybucji utleniacza

plut. Marek GOŁĘBIOWSKI

Dowódca drużyny – starszy mechanik dystrybucji paliwa

sierż. Mirosław SKORECKI

Dowódca drużyny – starszy operator dystrybucji powietrza

Pluton transportowy

chor. Marek MROZIŃSKI

Dowódca plutonu

Sztab, Służby Techniczne i Kwatermistrzostwo

Stop., imię i nazwisko

Stanowisko

Oficerowie

ppłk Symforian DULĘBA

Sekretarz POP

mjr Mieczysław CHATKOWSKI

Szef służby samochodowej

mjr Ryszard JURCZYŃSKI

Szef zaopatrzenia MPS

mjr Tadeusz LEWANDOWSKI

Szef służby łączności

mjr Kazimierz MAKSYMIUK

Dowódca kompanii szkolnej

mjr Aleksander SKRZYNECKI

Szef saperów

kpt. Tadeusz BORODZIUK

Starszy oficer szkolenia

kpt. Jerzy BORTNICZUK

Dowódca kompanii szkolnej

kpt. Zbigniew OLSZAŃSKI

Starszy instruktor sekcji politycznej

kpt. Zbigniew PRZYŁĘCKI

Starszy lekarz

kpt. Władysław SOWA

Szef służby finansowej

kpt. Kazimierz ŚWIECH

Starszy oficer kwatermistrzostwa

kpt. Czesław ZAREMBA

Starszy inżynier służb technicznych

por. Janusz ABRAMEK

Szef zaopatrzenia żywnościowego

ppor. Eligiusz CISOWSKI

Lekarz

por. Krzysztof CZAJKOWSKI

Kierownik izby chorych - lekarz

por. Ryszard BERCZYŃSKI

Instruktor

por. Mirosław BIAŁORUCKI

Dowódca baterii szkolnej

ppor. Czesław HRUT

Starszy inżynier służb technicznych – elaboracja rakiet

por. Zbigniew KOWALCZUK

Starszy oficer operacyjny

por. Andrzej LELOWSKI

Szef służby samochodowej

por. Tadeusz MACHOWSKI

Starszy inżynier służb technicznych

por. Bogdan MYŚLIWY

Starszy inżynier służb technicznych - baterie startowe

ppor. Marek RZOŃCA

Oficer administracyjno-kadrowy

por. Eugeniusz STAŃCZYK

Starszy inżynier służb technicznych

por. Wiesław WINIARSKI

Szef służby uzbrojenia i elektroniki

por. Janusz WÓJTOWICZ

Szef zaopatrzenia chemicznego

Chorążowie

chor. sztab. Ryszard SUSKI

Starszy technik służby samochodowej

st. chor. Kazimierz SOCHA

Dowódca plutonu transportowego w kompanii zabezpieczenia

st. chor. Jerzy KARWACKI

Szef GWŁ

st. chor. Piotr MILEWSKI

Chorąży ewidencyjny sztabu

st. chor. Ignacy SEWERYN

Szef zaopatrzenia mundurowego

chor. Bogdan DULĘBA

Oficer ochrony i maskowania

chor. Wojciech JANIAK

Kierownik stacji diagnostycznej

chor. Piotr JUSZCZAK

Chorąży ewidencyjny sztabu

chor. Henryk JURKIEWICZ

Dowódca plutonu remontowego

chor. Adam KAMIŃSKI

Dowódca plutonu

chor. Mirosław KMIEĆ

Dowódca kompanii

chor. Andrzej KONARSKI

Dowódca kompanii zabezpieczenia

chor. Marek KULIGOWSKI

Dowódca plutonu zaopatrzenia

chor. Bogusław MIEDZIŃSKI

Starszy magazynier MPS

chor. Edward PERZ

Instruktor – kierownik klubu

chor. Jerzy RUBANOWICZ

p.o. Inżynier Służb Technicznych

mł. chor. Wojciech JĘDRZEJCZAK

Dowódca plutonu pojazdów specjalnych

mł. chor. KOPYCIŃSKI Jerzy

Dowódca obsługi / Szef baterii szkolnej

mł. chor. Adam MOCZULSKI

Chorąży służby żywnościowej

mł. chor. Kazimierz RYSKA

Dowódca obsługi

mł. chor. Jerzy SKRODZKI

Kierownik warsztatu łączności

Podoficerowie zawodowi

st. sierż. szt. Stanisław BANULSKI

Szef izby chorych

st. sierż. szt. Stefan ŁASZEWSKI

Dowódca drużyny – starszy magazynier

sierż. szt. Bolesław KAŁAMAJA

Starszy mechanik

st. sierż. Stanisław BEDNARCZYK

Szef pododdziału

st. sierż. Zbigniew JAWORSKI

Szef kompanii remontowej

st. sierż. Jerzy MURASZKOWSKI

Starszy mechanik

st. sierż. Jan ŁATA

Starzy magazynier służby mundurowej

st. sierż. Tadeusz ZAWODNIAK

Starszy magazynier służby szkolenia

sierż. Wiesław BOGACZ

Szef kompani zabezpieczenia

sierż. Andrzej KLEPACZ

Starszy kinooperator - kierowca

sierż. Jerzy KOPEĆ

Komendant straży pożarnej

sierż. Andrzej KARCZ

Kierownik warsztatu

plut. Jerzy BAGIŃSKI

Starszy magazynier służby mundurowej

plut. Krzysztof ŁAKOMA

Dowódca drużyny – starszy mechanik

plut. Jan MIEDZIŃSKI

Starszy magazynier uzbrojenia

plut. Leszek TYBUŚ

Kierownik kancelarii tajnej

[ Na początek strony ]

4. Dokumenty i fotografie.

     4.1. Obchody XX-lecia 78 pr OP.

Zainteresowanych obchodami XX-lecia 78 pr OP zapraszam do galerii zdjęć. Razem 115 zdjęć o rozdzielczości 800x600 pikseli. Link do galerii zdjęć: [ Galeria zdjęć ]


Defilada 2006.
Poczet sztandarowy 78 pr OP podczas defilady z okazji XX–lecia pułku.

[ Na początek strony ]

     4.2. Dowództwo 78 pr OP – stan na dzień 30.09.2006 r.

Zmiany na stanowiskach służbowych w pułku są na tyle dynamiczne, że trudno jest prowadzić ich systematyczną aktualizację. Prezentowany niżej skład osobowy dowództwa pułku datowany jest na dzień 30.09.2006

płk Andrzej Dąbrowski
płk dypl.Andrzej DĄBROWSKI
dowódca pułku

 

ppłk Zbigniew Zawierucha ppłk Stefan Dymański ppłk Tadeusz Bajek
ppłk dypl.
Zbigniew ZAWIERUCHA
szef sztabu
ppłk mgr
Stefan DYMAŃSKI
szef szkolenia
ppłk mgr inż.
Tadeusz Bajek
szef logistyki 

 

ppłk Edward Świercz ppłk Jerzy Michalak ppłk Dariusz Klimaszewski
ppłk mgr
Edward ŚWIERCZ
dowódca 1. dywizjonu ogniowego
ppłk mgr
Jerzy MICHALAK
dowódca 2. dywizjonu ogniowego
ppłk mgr
Dariusz KLIMASZEWSKI
dowódca dywizjonu technicznego

 

ppłk Michał Wieczorek ppłk Mariusz Zagdański ppłk Mirosław Maczan
ppłk
Michał WIECZOREK
dowódca dywizjonu dowodzenia
ppłk mgr inż.
Mariusz ZAGDAŃSKI
dowódca 41 dr OP
ppłk mgr
Mirosław MACZAN
dowódca 71 dr OP 

[ Na początek strony ]

     4.3. Dalsze losy kadry 78. pr OP.

Jak potoczyły się dalsze losy pionierów pułku ? Oto sylwetki niektórych z nich, według znanych mi danych na dzień 29 sierpnia 2010 roku.

Fotografia

Stopień wojskowy, imię i nazwisko Stanowisko służbowe w 78 pr OP
Dalszy przebieg służby wojskowej
ppłk Wojciech Kołodziej ppłk Wojciech KOŁODZIEJ Dowódca pułku w 1985 r.
Szef Sztabu 26 BR OP
Dowódca 26 BR OP
Szef Sztabu CSD WLOP
 W rezerwie - pułkownik.  
gen. bryg. Mieczysław Kaczmarek mjr Mieczysław KACZMAREK Szef sztabu – zastępca dowódcy pułku w 1985 r.
Szef Sztabu 26 BR OP
Dowódca 4 BR OP
Szef Sztabu 2 KOP
Zastępca Dowódcy 2 KOP
Szef Sztabu Sił Powietrznych - generał dywizji.
 W rezerwie. 
gen. bryg. Marian Dering kpt. Marian DERING Zastępca dowódcy pułku ds. liniowych w 1987 r.
Szef Sztabu 78 pr OP
Dowódca 78 pr OP
Szef Wojsk Rakietowych 2 KOP
Szef Sztabu 2 KOP
Zastępca Dowódcy-Szef Sztabu
2 Korpusu Obrony Powietrznej - generał brygady
 W rezerwie. 
płk Zbigniew Parol mjr Zbigniew PAROL Zastępca dowódcy pułku ds. liniowych w 1985 r.
Dowódca 78 pr OP
Szef Wydziału Szkolenia - Zastępca Szefa WR 2 KOP
Dowódca 26 BR OP
 Komendant CS OP
Szef Sztabu 2 Korpusu Obrony Powietrznej - pułkownik.
 W rezerwie. 
płk Tadeusz Lewandowski mjr Tadeusz LEWANDOWSKI Szef Służby Łączności w 1985 r.
Zastępca Szefa Węzła Stacjonarnego 2 WŁ
Szef 2 Węzła Łączności
Szef Oddziału Dowodzenia Sztabu 2 KOP
Szef Oddziału Łączności i Dowodzenia Sztabu 2 KOP - pułkownik.
 W rezerwie. 
ppłk Leszek Górski mjr Leszek GÓRSKI Dowódca dywizjonu dowodzenia w 1985 r.
 Od 15.01.1993 w rezerwie - podpułkownik. 
mjr Andrzej Pasternak mjr Andrzej PASTERNAK Dowódca 1 dywizjonu ogniowego w 1985 r.
Dowódca 40 dr OP (1991-1998) - Kołczewo
 Od 1998 w rezerwie - podpułkownik. 
płk Zbigniew Przęzak mjr Zbigniew PRZĘZAK Dowódca dywizjonu technicznego w 1985 r.
Zastępca ds. technicznych komendanta CSS WR
Szef Wydziału Szkolenia - zastępca szefa WR 2 KOP
(Szef Nieetatowego Zespołu Informatyków 2 KOP)
 Od 30.04.1998 w rezerwie - pułkownik. 
por. Krzysztof PRZYK Szef Sztabu dywizjonu technicznego  w 1985 r.
  • Dowódca dywizjonu technicznego 78. pr OP 1989-92;
  • St. of. oper. Wydziału Operacyjnego 1. KOP 1992-96;
  • St. of. Wydziału Szkolenia Operacyjno-Taktycznego DWLOP 1996-2000;
  • Szef Wydziału Współpracy Cywilno-Wojskowej (CIMIC) DWLOP 2000-03;
  • Polski Kontyngent Wojskowy w Składzie Międzynarodowych Sił Stabilizacyjnych w Republice Iraku - zastępca dowódcy grupy CIMIC 2004;
  • St. spec. Oddziału Współpracy Międzynarodowej i Cywilno-Wojskowej DSP 2005-08;
  • Szef Oddziału Współpracy Międzynarodowej i Cywilno-Wojskowej DSP 2008-09;
  • Szef Sztabu – Centrum Operacji Powietrznych 2009-10;
  •  Od 30 września 2010 r. w rezerwie - pułkownik; 
     
  • Słuchacz AON 1989-92, kurs j. angielskiego - Kanada 2004r.
ppor. Jacek MATUSIAK Zastępca dowódcy dywizjonu technicznego ds. technicznych w 1985 r.
Szef Służby Uzbrojenia i Elektroniki CSS WR
Zastępca ds. technicznych komendanta CSS WR
 Szef Oddziału Szkolenia w Szefostwie Wojsk OPL Sił Powietrznych - pułkownik 
mjr Zbigniew Brzeziński ppor. Zbigniew BRZEZIŃSKI Dowódca plutonu AKIPS w 1995 r.
Oficer służb technicznych
 W rezerwie - major 
chor. Krzysztof Gryglas chor. Krzysztof GRYGLAS Technik AKIPS w 1995 r.
 
ppłk Tadeusz Bajek ppor. Tadeusz BAJEK Dowódca plutonu montażu i zbrojenia w 1985 r.
Zastępca dowódcy dywizjonu technicznego ds. technicznych
Dowódca dywizjonu technicznego 78. pr OP
Zastępca ds. technicznych dowódcy 78. pr OP
 Szef Logistyki 78 pr OP - podpułkownik. 
W rezerwie.
chor. Grzegorz Pluta chor. Grzegorz PLUTA Dowódca obsługi montażu i zbrojenia dt w 1985 r.
 W rezerwie 
st.chor. sztab. Radzisław Pilarczyk chor. Radzisław PILARCZYK Technik montażu i zbrojenia dt w 1985 r.
 Chorąży sekcji planistycznej logistyki 78 pr OP 
 st. chor. sztab. 
ppor. Zenon Glica ppor. Zenon GLICA Dowódca plutonu dystrybucji i neutralizacji w 1995 r.
Dowódca baterii radiotechnicznej 37. dr OP
Zastępca dowódcy dywizjonu technicznego 78. pr OP
ds. technicznych
Szef składu 1 RBM
 Od 1991 w rezerwie - kapitan 
sierż. Marek Gołębiowski sierż. Marek GOŁĘBIOWSKI D-ca obsługi dystr. paliwa dt w 1995 r.
 
sierż. Janusz Chmielewski sierż. Janusz CHMIELEWSKI Szef dywizjonu technicznego w 1995 r.
 
kmdr ppor. Roman Kozakowski por. Roman KOZAKOWSKI Dowódca 2 dywizjonu ogniowego 78 pr OP w 1985 r.
Szef Rozpoznania - plm Babie Doły
Dowódca batalionu rezerwy - Babie Doły
Oficer operacyjny - Brygada Lotnictwa Morskiego - Gdynia
 Od 2002 w rezerwie - komandor podporucznik  
mjr Adam PENDRAK por. Adam PENDRAK Dowódca stanowiska dowodzenia 78 pr OP w 1985 r.
Szef Sztabu dywizjonu dowodzenia 78 pr OP
Oficer Wydziału Szkolenia Sztabu 2 KOP
 Od 31.01.2004 w rezerwie - major 
mjr Krzysztof GALAS ppor. Krzysztof GALAS Dyżurny operacyjny w 1985 r.
 Szef Sekcji Technicznej Logistyki 78 pr OP - major. 
mjr Zygmunt Trzaska ppor. Zygmunt TRZASKA Zastępca ds. technicznych 2 do  w 1985 r.
 Zastępca ds. technicznych 2 do 78 pr OP - major. 
płk Wiesław Telep ppor. Wiesław TELEP Dowódca plutonu startowego w 1985 r.
Dowódca baterii startowej 2 dywizjonu ogniowego 78 pr OP
Szef sztabu 2 dywizjonu ogniowego 78 pr OP
Dowódca 82 dywizjonu dowodzenia 26 BR OP
Szef Wydziału Szkolenia - Zastępca Szefa Wojsk OPL 2 KOP
 Zastępca Szefa Wojsk OPL Sił Powietrznych - pułkownik. 
mjr Roman Pacanowski ppor. Roman Pacanowski Dowódca plutonu (K1) w 1985 r.
Dowódca baterii radiotechnicznej do 78 pr OP
Specjalista w Wydziale Wojsk OPL 2 KOP
 Specjalista w Oddziale Szkolenia Szefostwa Wojsk OPL Sił Powietrznych - major. 
ppłk Czesław Hrut ppor. Czesław Hrut Starszy inżynier służb technicznych w 1985 r.
Specjalista w Szefostwie Wojsk OPL 2 KOP - podpułkownik.
 Specjalista w Szefostwie Wojsk OPL Sił Powietrznych. 
mjr Tadeusz Machowski por. Tadeusz Machowski Starszy inżynier służb technicznych w 1985 r.
Kierownik Warsztatu JW 3246 - Gdynia
Kierownik Zakładu Napraw 2 Rejonowego Ośrodka Metrologii - Bydgoszcz
Kierownik Pracowni Terenowej (Gdynia) 2 Rejonowego Ośrodka Metrologii  - major.
 W rezerwie. 

[ Na początek strony ]

     4.4. Z perspektywy lat – wywiad z kpt. Zenonem Glicą.

ppor. Zenon Glica
ppor. Zenon Glica

       „Wcześniej wspominałem, że wrócę do tematu ppor. Zenona Glicy. Niestety straciliśmy go. Z Republiki Federalnej Niemiec zatelefonowała teściowa na domowy telefon wojskowy. Rozmawiała chwilę z córką. Po paru dniach ppor. Zenon Glica nie pracował w pułku. Został przeniesiony na mało komu potrzebne stanowisko pracy w Sztabie 26 BR OP, świetny specjalista, absolwent WAT. Takie to były czasy, trudno dziś to nieraz zrozumieć. Ja dziś z domowego wojskowego telefonu mogę rozmawiać z całym światem. Węzeł Łączności cieszy się, że nabijam impulsy, płacę i interes się kręci. Zostawiam temat bez dalszego komentarza.”

        Tak pisałem o losie oficera z 78 pr OP w części IV „Wspomnień ..” 05 września 2004 roku.

        27 października 2005 otrzymałem maila, który zaczynał się słowami: „Szanowny Panie Pułkowniku, z dużym zainteresowaniem przeczytałem artykuł na Pana stronie. Trafiłem na nią zupełnie przypadkowo. Treść artykułu sprawiła, że na nowo odżyły wspomnienia z lat, które oceniając teraz z perspektywy czasu były wspaniałym okresem w moim życiu. Wtedy tego nie rozumiałem. Byłem młodym chmurnym oficerem, który kończąc najlepszą techniczną uczelnię wojskową trochę inaczej wyobrażał sobie swoja drogę kariery służbowej.” W podpisie ... Zenon Glica.

        Pomyślałem sobie, może historia ppor. Zenona Glicy zainteresuje ludzi z którymi kiedyś służył. Może będzie sposobność wyciągnięcia wniosków przez dzisiejszych absolwentów Wojskowej Akademii Technicznej. Początki służby zawsze są trudne i i odpowiedź na pytanie: Czy ppor. Zenon Glica miał możliwość dokonania innych życiowych wyborów ? Pozostawiam czytelnikom.

        Napisałem do ppor. Zenona Glicy maila z propozycją podzielenia się swoimi losami w formie wywiadu. Ppor. Zenon Glica przyjął propozycję. Oto treść autoryzowanego wywiadu z dnia 13 listopada 2005 roku.

        Zbigniew Przęzak. Panie Zenonie, co działo się po przeniesieniu Pana do 26 BR OP w Gryficach.

        Zenon Glica. Z 26 BR OP w Gryficach trafiłem do 37 dr OP w Nowogardzie. Zostałem dowódcą baterii radiotechnicznej. Pomimo początkowych problemów, o Akademii byłem specjalista w zestawach S-75 od baterii technicznych i startowych, zdobyłem uprawnienia dowódcy grupy dyżurnej i zostałem dopuszczony do pełnienia dyżurów bojowych. Kolejna restrukturyzacja wojska „dopadła” 37 dr OP. Rozpoczął się proces jego likwidacji.

        Z.P. Miał Pan jakieś propozycje dalszej służby ?

        Z.G. Po usłyszeniu wiadomości o konieczności rozwiązania 37 dr OP sam rozpocząłem drogę szukania dalszego miejsca służby. Oficjalnie z 26 BR dostałem propozycje na dowódcę baterii radiotechnicznej w 36 dr. Obawiałem się tego stanowiska ponieważ pomimo już pewnego doświadczenia w dowodzeniu taką bateria nie byłem w pełni przygotowany teoretycznie do eksploatacji sprzętu baterii radiotechnicznej.

        Z.P. Został Pan dopuszczony do pełnienia dyżurów bojowych. Bez znajomości sprzętu bojowego nie uzyskałby Pan tych uprawnień.

        Z.G. Tak, ale w 36 dr OP moimi dowódcami plutonów mieli być starsi stopniem i doświadczeniem oficerowie. Jakoś nie wyobrażałem sobie takiego układu.

        Z.P. Taka sytuacja jest faktycznie trudna. Sam będąc podporucznikiem, dowodziłem dwoma kapitanami w baterii technicznej w 38 dr w Stargardzie Szczecińskim. Taka wtedy była pragmatyka kadrowa. Ważniejsze od stopnia było wykształcenie i etat.

        Z.G. Przez pewien czas była okazja na objęcie stanowiska w pionie technicznym 26 BR OP jako inżyniera odpowiedzialnego za eksploatację baterii startowych, technicznych i dywizjonu technicznego S-200. Byłem przygotowany do pracy w tej specjalności w Akademii i podczas szkolenia w Gatczinie. Niestety, okazało się, że na to miejsce przewidziany był już ktoś inny ... oficer z kwatermistrzostwa 26 BR. Dalsze poszukiwania czynione między innymi w 13 DA (z Bytomiem byłem związany rodzinnie) również zakończyły się fiaskiem. Moja sytuacja mieszkaniowa (mieszkanie spółdzielcze w Nowogardzie po zrezygnowaniu ze służbowego) nie dawała mi dużego pola do poszukiwania. W pobliżu była tylko 1 Rejonowa Baza Materiałowa w Mostach, a tam poszukiwano szefa składu amunicji, ponieważ pełniący obowiązki napisał prośbę o przeniesienie i warunkiem pozytywnej odpowiedzi było znalezienie następcy. Napisałem więc prośba o przeniesienie do 1 RBM.

        Z.P. No tak, a wątek ponownej służby w 78 pr OP. Jak do tego doszło ?

        Z.G. W oczekiwaniu na decyzje przeniesienia do 1 RBM musiałem gdzieś dalej pełnić służbę. Miano mnie przenieść do 36 dr OP, ale od dowódcy dywizjonu technicznego 78 pr OP dowiedziałem się, że poszukuje kogoś na stanowisko zastępcy ds. technicznych, ponieważ pozostał sam w dowództwie dywizjonu technicznego bez żadnych zastępców. Moją prośbę o służbę w 78 pr OP poparł dowódca 37 dr ppłk Edward Kornicki i dowódca 26 BR i tak ponownie rozpoczynam służbę w Mrzeżynie.

        Z.P. To zaskakujący zwrot w Pana służbie, biorąc pod uwagę wcześniejsze przyczyny rozstania się z 78 pr OP.

        Z.G. Zmieniła się sytuacja polityczna, Ci na Zachodzie nie byli już wrogami a przyszłymi przyjaciółmi w NATO. Przykład byłego ś.p. pułkownika WP a generała armii amerykańskiej, jest dobitnym tego przykładem. Wszystko byłoby dobrze i zostałbym w pułku, gdyby nie fakt, że w Mrzeżynie była katastrofalna sytuacja mieszkaniowa (w najbliższym okresie nie miało być żadnych wolnych mieszkań, proponowano mi tylko ruinę-domek do kapitalnego remontu), a ja w Nowogardzie pozostawiłem żonę z trójka bardzo małych dzieci. Fakt ten był powodem, że nie wycofałem mojej prośby o przeniesienie i tak przez około 6 miesięcy pełniłem obowiązki zastępcy ds. technicznych dowódcy dywizjonu technicznego. Ostatecznie rozkazem dowódcy POW zostałem przeniesiony do 1RBM, gdzie oczekując na przejęcie obowiązków szefa składu amunicji pełniłem obowiązki komendanta ochrony (który jednocześnie był komendantem garnizonu i dowódcą kompani ochrony).

        Z.P. Zmiana rodzaju wojsk i zakresu obowiązków. Jak Pan się czuł w tym nowym otoczeniu ?

        Z.G. Powoli zacząłem przejmować moje docelowe obowiązki. Niestety nałożenie się wielu czynników na raz, to znaczy odwlekająca się decyzja o przeniesieniu obecnego szefa składu, typowość "zielonego garnizonu" tzn. stosunki kumotersko-dowódcze (kadra tej jednostki była sąsiedzko-rodzinnie wzajemnie powiązana ze sobą, czyli wielu z nich było "nietykalnymi"), do tej jednostki nikt nie przenosił się na własną prośbę to raczej tutaj przenoszono innych za karę, alkohol w czasie służby (kto nie pił był uważany za podejrzanego i nienormalnego, przecież wszyscy pili), powodowały coraz większą niechęć do zawodowej służby wojskowej. Zacząłem myśleć o przeniesieniu do rezerwy. Jednakże w tych czasach, były potocznie nazywany "trep", nawet po najlepszej Akademii miał potężne problemy aby znaleźć pracę, szczególnie w okolicach Nowogardu. Na początku 1991 pojawiła się możliwość, ze względu na pochodzenie żony, wyjazdu do Niemiec. Jeszcze pół roku gryzłem się z tą decyzją, pozostać, dalej pełnić służbę i zostać nałogowym alkoholikiem lub skorzystać z okazji i rozpocząć coś nowego.

        Z.P. Właśnie, od tego momentu zaczyna się dziwna historia. Rozmawiając z wieloma kolegami o losach oficerów z 78 pr OP dowiadywałem się o Panu różnych sprzecznych informacji. Co się stało ?

        Z.G. W lipcu 1991 roku napisałem prośbę do Ministra Obrony Narodowej o zwolnienie z zawodowej służby wojskowej i wyjechałem na urlop do Niemiec. Liczyłem na to, że w przeciągu miesiąca będzie pozytywna decyzja i ułożę sobie jakoś życie w cywilu. Niestety, tak się nie stało. Odpowiedzi nie było, mój bezpośredni przełożony, dowódca jednostki, moją prośbę schował do szuflady i nie przesłał dalej. Raz doświadczony, obawiałem się, że po napisaniu prośby o zwolnienie, zostanie odebrany mi paszport i nie będę mógł nigdy wyjechać z Polski. Pozostałem więc w Niemczech. W grudniu 1991 roku rozkazem MON zostałem przeniesiony do rezerwy w stopniu wojskowym kapitana. Niestety, okres służby od lipca do grudnia 1991 roku mam prawnie nie uregulowany.

        Z.P. Czym się Pan obecnie zajmuje, gdzie pan mieszka ?

        Z.G. Od lipca 1991 roku nie byłem w Polsce. Obawiam się, że mogę stracić gwiazdki. Wiem, postąpiłem pod koniec nie honorowo, ale jednak jestem dumny z faktu ich posiadania. Co do moich obecnych losów, jak wcześniej nadmieniałem, obawiałem się pracy na sprzęcie radiolokacyjnym, bo nie byłem elektronikiem. Teraz pracuje jako elektronik w jednej z firm w Niemczech w dziale kontroli jakości. Moim zadaniem jest kontrola wyprodukowanych urządzeń, naprawa uszkodzonych urządzeń i na podstawie stwierdzonych wad wprowadzenie odpowiednich korekt dla działu produkcji. Dodatkowo zajmuje się tłumaczeniami instrukcji użytkowych naszych produktów na język polski dla odbiorcy w Polsce.

        Z.P. Czy chciałby Pan powrócić do Polski ?

        Z.G. Tak.

        Z.P. Dziękuję za wywiad i życzę szybkiego uregulowania problemów prawnych w Polsce.

[ Na początek strony]

     4.5. Start rakiety PZR S–200WE Wega.

Start rakiety PZR S–200 Wega (SA–5 Gammon) można zobaczyć na portalu You Tube: http://www.youtube.com/v/IFpDMz7plTM.

5. Dane taktyczno – techniczne PZR S-200WE ( SA-5 Gammon ).

Na początku 1983 roku, po raz pierwszy PZR S–200 opuścił ZSRR. Dwa pułki S–200M i 96 rakiet znalazło się w Syrii. Był to 231 pr OP rozlokowany 40 km od Damaszku i 220 pr OP rozlokowany 5 km od miejscowości Homsa. Legenda głosi, że sowiecka obsługa zestrzeliła samolot rozpoznania radioelektronicznego E–2C w odległości 190 km od stanowisk ogniowych zestawu. Zestrzelenia E–2C nigdy jednak nie potwierdzono. W roku 1984 sprzęt S–200M przejęły syryjskie obsługi.

Świat zainteresował się możliwościami zakupu PZR S–200. Powstała wersja eksportowa zestawu o oznaczeniu S–200WE “Wega” z rakietą 5W28E (W–880E). Polska, Węgry, Czechosłowacja, Bułgaria, NRD, Syria, Liban, Iran i Korea Północna stały się posiadaczem PZR S–200WE “Wega”. [ Zobacz więcej. ]

[ Na początek strony]


Bibliografia:

Przy opracowywaniu rozdziału 1, 2 i 4.2 wykorzystano fragmenty biuletynu: "20 lat 78. pułku rakietowego Obrony Powietrznej" opracowanego przez ppłk. Stefana Dymańskiego, ppłk. Edwarda Świercza, mjr. J. Wojdana, mjr. Krzysztofa Galasa i B. Wasila.